Εδώ και δεκαετίες, υπάρχει διαμάχη μεταξύ των οικονομολόγων για ένα θέμα που τώρα είναι εξαιρετικά επίκαιρο στην Ελλάδα: τη διάσωση των υπερχρεωμένων επιχειρήσεων σε συνθήκες κρίσης.
Η μία σχολή υποστηρίζει ότι οι επιχειρήσεις που δεν μπορούν να επιβιώσουν θα πρέπει να αφεθούν να κλείσουν, προκειμένου να εξυγιανθούν οι κλάδοι της οικονομίας κι εν τέλει να προκύψουν νέα υγιή και ισχυρά σχήματα μέσα από τη διαδικασία του «ανόθευτου» ανταγωνισμού.
Η άλλη σχολή, που έχει πολύ περισσότερους υποστηρικτές διεθνώς, τουλάχιστον στον χώρο της πολιτικής, προτάσσει τα δυσμενή κοινωνικά αποτελέσματα της ανεργίας που θα δημιουργούσε η τακτική της πρώτης και ασπάζεται την άποψη ότι θα πρέπει να στηριχθούν και οι επιχειρήσεις που είναι «άρρωστες», προς όφελος του κοινωνικού συνόλου, επισημαίνοντας και τις απώλειες που θα προκληθούν σε πάγια, τεχνογνωσία κ.λπ.