Παρά τη δημοσκοπική άνοδο και τον αέρα του νικητή που δείχνει να αποκτά, ο ΣΥΡΙΖΑ εξακολουθεί -προς το παρόν- να μην είναι ο πιο επικίνδυνος αντίπαλος της κυβέρνησης. Τον ρόλο αυτό τον έχουν οι διάφορες «στρατηγικές» που αναπτύσσονται στους κόλπους της, τόσο σε επίπεδο βουλευτών, όσο και σε επίπεδο υψηλόβαθμων κυβερνητικών στελεχών.
Από τη μια έχουμε τις «κομματικές στρατηγικές», που αποσκοπούν στο να διεκδικήσουν μεγαλύτερο μερίδιο εν δυνάμει ψηφοφόρων στο ενδεχόμενο εκλογών.
Τακτική στην οποία επιδίδεται κατά κόρον το ΠΑΣΟΚ, ενίοτε και η Νέα Δημοκρατία, με το ΠΑΣΟΚ να έχει τη δικαιολογία του άχαρου ρόλου, του… μικρότερου, που πρακτικά δέχεται τη φθορά, μαζί με εκείνον που ασκεί το μεγαλύτερο μερίδιο εξουσίας.