Η έκδοση του 5ετούς κρατικού ομολόγου προκάλεσε συζητήσεις και μπήκε στο στόχαστρο της αντιπολίτευσης, που προσπάθησε με διάφορα επιχειρήματα να αποδομήσει το εγχείρημα.

Πράγματι, ορισμένα επιχειρήματα έχουν βάση και είναι σωστά. Ομως, το επιχείρημα που συγκρίνει την απόδοση του 5ετούς ομολόγου στην έκδοση με τις αποδόσεις άλλων ομολόγων που έβγαλαν το προηγούμενο διάστημα ελληνικές επιχειρήσεις όπως οι Sunlight, Μυτιληναίος κ.τλ. πάσχει, για να το πούμε κομψά.

Δεν είναι μόνο το μέγεθος των εκδόσεων. Το δημόσιο άντλησε κάπου 1,5 δισ. ευρώ σε φρέσκο χρήμα από την πώληση του 5ετούς ενώ το αντάλλαξε με ομόλογα που έληγαν το 2019. Ακόμη κι αν αγνοήσουμε την ανταλλαγή (switch offer) και επικεντρωθούμε στο φρέσκο χρήμα, η διαφορά στο μέγεθος των εκδόσεων είναι πολύ μεγάλη.

Η ολοκλήρωση της συναλλαγής με το νέο 5ετές ομόλογο έγινε αντικείμενο πολιτικής αντιπαράθεσης όπως ήταν αναμενόμενο.

Αρκετά ακούσθηκαν επίσης για τις αμοιβές των τραπεζών που ανέλαβαν να διαχειρισθούν την έκδοση, δηλαδή των BNP Paribas, Citigroup, Deutsche Bank, Goldman Sachs, HSBC and Merrill Lynch 

Όμως, το όνομα που έχει ακουσθεί πιο πολύ είναι εκείνο της Rothchild. O συγκεκριμένος οίκος είναι απλά σύμβουλος της κυβέρνησης σε θέματα διαχείρισης του χρέους εδώ και μήνες.

Δεν είχε ανάμιξη στο μάνατζμεντ της συναλλαγής του 5ετούς ομολόγου και δεν συμμετείχε στην ομάδα των 6 τραπεζών που προαναφέρθηκαν.

Ισως τελικά οι «θεσμοί» κάτι ήξεραν παραπάνω, όταν ανέφεραν ότι η Ελλάδα θα βγει στις αγορές στις 27 Ιουλίου.

Ακόμη κι αν δεν είναι η 27η Ιουλίου, θα είναι μία από αυτές τις μέρες, αρχής γενομένης από σήμερα.

Πλέον, δεν υπάρχει κάτι στο μυαλό των κυβερνώντων για το οποίο θα πρέπει να περιμένουν την έκβασή του.  

Τα δύο τελευταία ήταν η απόφαση του εκτελεστικού συμβουλίου του ΔΝΤ και η έκθεση βιωσιμότητας του χρέους (DSA) και η αξιολόγηση του οίκου αξιολόγησης S&P.

Τα ελληνικά ομόλογα δεν συγκινήθηκαν από τις δύο αποφάσεις, που σημαίνει ότι είχαν προεξοφληθεί.

Την ίδια περίοδο που το αποκαλούμενο «πράσινο» ομόλογο της Τέρνα Ενεργειακή βρίσκεται στο προσκήνιο στην Ελλάδα, ένα συνέδριο για τις «πράσινες» χρηματοδοτήσεις λάμβανε χώρα στο κτίριο της γερμανικής κεντρικής τράπεζας, της Bundesbank ή Buba, στη Φρανκφούρτη, στα τέλη της προηγούμενης εβδομάδας.

Στο συνέδριο, το οποίο έγινε υπό την αιγίδα της BIS (Bank of International Settlements) και της Bundesbank, μίλησαν διάφοροι υψηλόβαθμοι τραπεζίτες, όπως ο Jens Weidmann, διοικητής της Buba, και άλλοι κυβερνητικοί αξιωματούχοι από διάφορες χώρες.

Στην Ελλάδα δεν είναι γνωστό αλλά η πρώτη ευρωπαϊκή χώρα που εξέδωσε κρατικό «πράσινο» ομόλογο ήταν η Πολωνία. Η χώρα άντλησε 3,4 δισ. ζλότι ή 789 εκατ. ευρώ για περιβαλλοντικά πρότζεκτ.

Ακολούθησε η Γαλλία, με τη μεγαλύτερη έκδοση «πράσινων» ομολόγων, ύψους 7 δισ. ευρώ, που φέρουν επιτόκιο 1,75% και λήγουν τον Ιούνιο του 2039, δηλαδή σε 22 χρόνια.

Γαλλικά και ολλανδικά συνταξιοδοτικά ταμεία ήταν ανάμεσα σε αυτούς που αγόρασαν τα γαλλικά «πράσινα» ομόλογα.

Επειδή λοιπόν οι εκδόσεις κρατικών «πράσινων» τείνουν να γίνουν της μόδας, οι σύνεδροι στη Φρανκφούρτη συζήτησαν διάφορες προτάσεις, ιδέες και σκέψεις για τo «regulation» της συγκεκριμένης αγοράς.

Η σημερινή τιμολόγηση λαμβάνει κυρίως υπόψη τον κίνδυνο της χώρας όπως αναφέρθηκε.

Είναι πιθανό ότι η BIS και άλλοι θα υιοθετήσουν κάποιες από τις προτάσεις που ακούστηκαν στο συνέδριο.

Η Γερμανία και η Σουηδία είναι από τις πλουσιότερες χώρες στην Ευρώπη, με βιομηχανία, ισχυρό κοινωνικό κράτος και υψηλή φορολογία. Πώς όμως συγκρίνονται με τις 50 πολιτείες των ΗΠΑ;

Καθόλου καλά, είναι η απάντηση σύμφωνα με μια μελέτη του Mises Institute, που συνέκρινε τόσο το κατά κεφαλή εισόδημα (GDP per capita) των δύο ευρωπαϊκών χωρών με το αντίστοιχο καθεμιάς απο τις 50 αμερικανικές πολιτείες, όσο και το διάμεσο εισόδημα (median income) των νοικοκυριών. To τελευταίο λαμβάνει υπόψη τα κοινωνικά επιδόματα όπως το επιχορηγούμενο σύστημα υγείας.