Σήμερα, Τρίτη, είναι η μέρα διακανονισμού του swap που περιελάμβανε την ανταλλαγή των 20 σειρών ομολόγων του PSI με τις 5 νέες.

Πολλά έχουν γραφτεί για το swap. Η ουσία είναι πως ως συναλλαγή θα πρέπει να κριθεί συνολικά, δηλαδή να ληφθούν υπόψη και οι όποιες επιπτώσεις μπορεί να έχει στο κόστος εξυπηρέτησης του δημόσιου χρέους.

Ως αυτόνομη συναλλαγή, το swap αυξάνει το δημόσιο χρέος, αλλά η αύξηση δεν κρίνεται σημαντική από τους δανειστές, που έδωσαν το πράσινο φως.

Οι εκτιμήσεις θέλουν την επιβάρυνση να είναι αρκετά μικρότερη των 100 εκατ. ευρώ και αφορά το «γλυκαντικό» που πήραν οι ομολογιούχοι για να συναινέσουν στην ανταλλαγή.

Μήπως υπάρχει κάποιο θέμα μεθοδολογίας στον υπολογισμό των χρημάτων που ξοδεύει ο ξένος τουρίστας στη χώρα μας σε σύγκριση με άλλες χώρες και δη την Ισπανία;

Αυτό φαίνεται να πιστεύουν μερικοί στην αγορά καθώς δεν θεωρούν λογικό να υπάρχει τόσο μεγάλη διαφορά στη μέση δαπάνη ανά επίσκεψη στην Ελλάδα σε σύγκριση με την Ισπανία.

Στη χώρα της Ιβηρικής, η μέση δαπάνη ξεπερνά τα 1.000 ευρώ. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος, η μέση δαπάνη ανά επίσκεψη στη χώρα μας ανήλθε σε 514 ευρώ το 2016 έναντι 579,6 ευρώ το 2015 και 590,2 ευρώ το 2014.

Η πρόσφατη ιστορία της Ιρλανδίας και των τραπεζών της  είναι λίγο-πολύ γνωστή, όμως κάποιες πτυχές της είναι άγνωστες.

Το ενδιαφέρον είναι πως υπάρχουν κάποιες ομοιότητες στο μέτωπο των τραπεζών και των μη εξυπηρετούμενων δανείων με τις ελληνικές. Οι ιρλανδικές τράπεζες υποβλήθηκαν σε AQR και stress tests το 2011 και ανακεφαλαιοποιήθηκαν με 24 δισ. ευρώ που επιβάρυναν τους Ιρλανδούς φορολογούμενους.

Παρ’ όλα αυτά, κι αυτές άργησαν να αναγνωρίσουν το πρόβλημα, ποντάροντας στην ανάκαμψη της ιρλανδικής οικονομίας. Το αποτέλεσμα ήταν τα προβληματικά δάνεια να φθάσουν στο 31,8% του συνόλου το τελευταίο τρίμηνο του 2013, που η χώρα έβγαινε από το μνημόνιο. Στην Ελλάδα, το αντίστοιχο ποσοστό είναι αρκετά υψηλότερο, ξεπερνώντας το 40%.

Η κρίσιμη επαναληπτική γενική συνέλευση του συλλόγου των συμβολαιογράφων Αθηνών-Πειραιώς για την άρση της αποχής βρίσκεται σε εξέλιξη και όλα δείχνουν ότι πιθανόν θα κρατήσει ώρες.

Η εκτίμηση ατόμων που βρίσκεται κοντά στη διαδικασία είναι πως οι συμβολαιογράφοι θα δώσουν καταφατική απάντηση αλλά υπό όρους.

Σύμφωνα με τους ίδιους, υπάρχουν τρία αιτήματα που οι συμβολαιογράφοι θεωρούν σημαντικά και τα οποία δεν έχουν ικανοποιηθεί από την κυβέρνηση.

Πρώτον, η νομοθετική κατοχύρωση (όχι απλώς προφορική) ότι η ελάχιστη αξία των σπιτιών που βγαίνουν σε πλειστηριασμό θα είναι 400.000 ευρώ και άνω. Ομως, εμφανίζονται πρόθυμοι να δεχθούν επίσης τις 300.000 ευρώ.

Αν κάποιος ερχόταν για πρώτη φορά από το εξωτερικό στην Ελλάδα και δεν γνώριζε τίποτα για την πορεία των επενδύσεων, θα γινόταν μάρτυρας αντιφατικών δηλώσεων για το θέμα.

Η μεν αντιπολίτευση θα τόνιζε πως δεν γίνεται τίποτα, γιατί η κυβέρνηση δεν μπορεί και δεν θέλει να προωθήσει τις επενδύσεις, γιατί είναι αντίθετο στο DNA της. Η δε κυβέρνηση θα μιλούσε για έντονο επενδυτικό ενδιαφέρον σε διαφόρους τομείς από το εξωτερικό, ενώ θα παρέθετε τα νούμερα για την αύξηση των άμεσων ξένων επενδύσεων που καταγράφεται στα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος.