Δύο μόλις χρόνια μετά από μια παρ’ ολίγον έξοδο από το ευρώ, οι αγορές φαίνονται υπερβολικά αισιόδοξες για την επιστροφή της Ελλάδας στην ομαλότητα, υποστηρίζει σε άρθρο του στο Bloomberg o El-Erian.
«Στις 17 Ιουνίου του 2012, ακριβώς δύο χρόνια από σήμερα, όταν οι Έλληνες πολίτες ψήφιζαν στις βουλευτικές εκλογές που αντιμετωπίζονταν ως δημοψήφισμα για τα μέτρα λιτότητας της κυβέρνησης, οι επενδυτές ήταν δικαιολογημένα ανήσυχοι για το οικονομικό μέλλον της χώρας» επισημαίνει. «Μια έξοδος από το ενιαίο νόμισμα, με το οικονομικό χάος που θα προκαλούσε, αποτελούσε ένα ξεκάθαρο και υπαρκτό κίνδυνο» τονίζει.
Σήμερα ο κυβερνητικός συνασπισμός που συγκροτήθηκε από τις εκλογές εκείνες έχει επαναφέρει την Ελλάδα σε κατάσταση σχετικής ασφάλειας, αλλά η μεγάλη πτώση στο κόστος δανεισμού της χώρας και το ενδιαφέρον των επενδυτών για τα ομόλογα των ελληνικών τραπεζών δεν αντανακλούν την πραγματική βελτίωση της ελληνικής οικονομίας, προειδοποιεί.
Όπως επισημαίνει το ράλι στα ελληνικά ομόλογα έχει πυροδοτηθεί από ένα κυνήγι αποδόσεων εν μέσω των προσπαθειών των κεντρικών τραπεζών να κρατήσουν τα επιτόκια σε χαμηλά επίπεδα. Υπογραμμίζει ωστόσο πως η Ελλάδα πρέπει να κάνει πολύ περισσότερα για να βελτιώσει την κατάσταση της οικονομίας της και να μειώσει τις πιθανότητες περαιτέρω αστάθειας.
Σύμφωνα με τον El-Erian, η κυβέρνηση του Αντώνη Σαμαρά έχει επιτύχει πολλά τα τελευταία δύο χρόνια. Έχει μειώσει το δημοσιονομικό έλλειμμα, έχει βελτιώσει τον φοροεισπρακτικό μηχανισμό, έχει μειώσει τις δαπάνες και έχει αυξήσει τη διαφάνεια. Επιπλέον η χώρα έχει μειώσει το έλλειμμα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών και τους κινδύνους από το χρηματοπιστωτικό σύστημα.
Ωστόσο, όπως σημειώνει, δεν είναι όλα ιδανικά. Μετά από εξαετή ύφεση η Ελλάδα βρίσκεται ακόμα μακριά από την ανάκαμψη που τόσο απεγνωσμένα χρειάζεται. Η ανεργία παραμένει στο 27% και στους νέους αγγίζει το 51%, αυξάνοντας την πιθανότητα να δημιουργηθεί μια χαμένη γενιά. Στο δημοσιονομικό μέτωπο, το ελληνικό χρέος παραμένει σε ανησυχητικά υψηλά επίπεδα, πάνω από το 180% του ΑΕΠ. Ένα τόσο υψηλό χρέος, τείνει να αποθαρρύνει την εισροή νέων παραγωγικών κεφαλαίων. Εν τω μεταξύ το προφίλ του χρέους έχει αλλάξει ριζικά, με το μεγαλύτερο μέρος να βρίσκεται στα χέρια του επίσημου τομέα, συμπεριλαμβανομένων του ΔΝΤ και της ΕΚΤ.
Ο El-Erian υποστηρίζει πως η αλλαγή στο προφίλ του χρέους καθιστά την Ελλάδα λιγότερο ευάλωτη στις διαθέσεις των αγορών κι ενδέχεται να περιορίσει τη δυνατότητά της να διαπραγματευτεί νέα αναδιάρθρωση χρέους.
«Ο συνδυασμός υψηλής ανεργίας, ανεπαρκούς ανάπτυξης, κοινωνικών πιέσεων και υπερβολικού χρέους έχει αποδυναμώσει την πολιτική συνοχή. Στις ευρωεκλογές καταγράφηκε αύξηση στη στήριξη προς τους αντιευρωπαϊστές υποψηφίους, σε τέτοιο βαθμό που έχουν φουντώσει οι συζητήσεις για το ενδεχόμενο πρόωρων βουλευτικών εκλογών» προειδοποιεί ο El-Erian.
Η Ελλάδα έχει επιτύχει πολλά, αλλά είναι σημαντικό να ανανγωρίσουμε πως πρέπει να γίνουν ακόμα πολλά, καταλήγει.
Oι απόψεις που διατυπώνονται σε ενυπόγραφο άρθρο γνώμης ανήκουν στον συγγραφέα και δεν αντιπροσωπεύουν αναγκαστικά, μερικώς ή στο σύνολο, απόψεις του Euro2day.gr.