Η ιστορία που έφερε αντιμέτωπη την εισηγμένη Folli Follie με το Quintessential Capital Management (QCM) έχει κάνει μεγάλη εντύπωση και η έκβασή της έχει σημασία για τον ελληνικό όμιλο, τους μετόχους της και γενικότερα τους πιστωτές και το εγχώριο επιχειρείν.

Μετά από όλα όσα συνέβησαν, μας ήλθε στο νου μια ανακοίνωση της Folli Follie πριν από λίγο καιρό, που αφορούσε μια γνωστοποίηση της Fosun International Limited.

Η τελευταία γνωστοποίησε  ότι διατηρεί μεν την ίδια έμμεση συμμετοχή 13,886% στην ελληνική εταιρεία, αλλά πέρασε στις 24 Απριλίου το 10% στην πορτογαλική ασφαλιστική  Fidelidade-Companhia de Seguros, S.A. Αυτό σημαίνει ότι η πορτογαλική ασφαλιστική θα εγγράψει τις όποιες ζημίες ή υπεραξίες προκύψουν από την συμμετοχή στη Folli Follie.

Ο καναδικός οίκος αξιολόγησης DBRS είναι λιγότερο γνωστός από τον S&P, τη Moody’s και τη Fitch Ratings.

Όμως, η DBRS αποδείχθηκε πιο καθοριστική στην περίπτωση της Πορτογαλίας, διατηρώντας την αξιολόγηση της χώρας στον αφρό, δηλαδή στην επενδυτική βαθμίδα, όταν οι μεγάλοι οίκοι την είχαν στα «σκουπίδια».

Μ’ αυτό τον τρόπο, η DBRS έδωσε πάτημα στην ΕΚΤ να συνεχίσει να αποδέχεται τα ομόλογα της Πορτογαλίας ως ενέχυρο για πράξεις αναχρηματοδότησης των τραπεζών της τελευταίας, προσφέροντάς τους φθηνή ρευστότητα.

Το Σάββατο ανακοινώνονται τα περιβόητα stress tests των ελληνικών τραπεζών και δεν αναμένονται εκπλήξεις. Οι τράπεζες θα περάσουν τον πήχη τόσο στο βασικό όσο και στο δυσμενές σενάριο, έστω κι αν οι δείκτες κεφαλαιακής επάρκειας συμπιεσθούν, σύμφωνα με το δεύτερο.

Πριν από λίγο καιρό είχαμε αναφερθεί σε μια πτυχή των τεστ αντοχής. Πιο συγκεκριμένα, στα διαφορετικά αποτελέσματα στα οποία κατέληγαν τα μοντέλα των τραπεζών και του Εποπτικού Μηχανισμού (SSM) της ΕΚΤ, αναφορικά με τις επιπτώσεις του νέου λογιστικού προτύπου IFRS 9 την τριετία 2018-2021 στο δυσμενές σενάριο.   

Φασούλι, το φασούλι γεμίζει το σακούλι, λέει η γνωστή παροιμία.

Όμως, εδώ δεν μιλάμε για παροιμία αλλά για εσωτερικό δανεισμό του κράτους από τους φορείς της Γενικής Κυβέρνησης, π.χ. φορείς κοινωνικής ασφάλισης (ΦΚΑ), Τοπική Αυτοδιοίκηση κ.τ.λ.

Είναι γνωστό πως ο εξωτερικός δανεισμός δεν είναι ο μοναδικός στον οποίο καταφεύγει η κεντρική διοίκηση για να καλύψει τις ανάγκες της. Ένα μέρος γίνεται μέσω των έντοκων γραμματίων που αγοράζουν οι τράπεζες και το Κοινό Κεφάλαιο των Ταμείων που διαχειρίζεται η Τράπεζα της Ελλάδος.

Ακόμη δεν έχει ανακοινωθεί επισήμως. Ομως Ευρωπαίοι αξιωματούχοι που βρίσκονται σε επαφή με συναδέλφους τους στο ΔΝΤ αναφέρουν ότι το Ταμείο έχει μειώσει αισθητά τις εκτιμήσεις του για το μέσο επιτόκιο δανεισμού του ελληνικού Δημοσίου τις επόμενες δεκαετίες.

Σύμφωνα με τους ίδιους, το ΔΝΤ τοποθετεί πλέον το μέσο επιτόκιο στο εύρος 4,5%-4,9% και είναι σημαντικά χαμηλότερο από το 6% περίπου που το υπολόγιζε στο παρελθόν.

Αξίζει να σημειωθεί ότι το μέσο επιτόκιο του αποκαλούμενου ελληνικού strip, δηλαδή των ελληνικών ομολόγων που λήγουν τις επόμενες δεκαετίες, είναι κοντά στο 4,7% αλλά των πιο βραχυπρόθεσμων ομολόγων διαμορφώνεται αρκετά χαμηλότερα. Η απόδοση του 5ετούς ομολόγου βρίσκεται στο 2,99% και του 10ετούς στο 3,91%.