Μέσα στην εβδομάδα τελικά θα κληρώσει αν η σύμβαση ΔΕΠΑ –Gazprom για το ρωσικό αέριο θα ανανεωθεί με τις «εκπτώσεις» που προτείνουν οι προμηθευτές, ή αν η υπόθεση θα παραπεμφθεί στη διεθνή διαιτησία.
Σύμφωνα με πληροφορίες του Euro2day.gr, τις αμέσως επόμενες ημέρες η διοίκηση της ΔΕΠΑ θα γνωρίζει τις τελικές προτάσεις της Gazprom, τις οποίες και θα προωθήσει στην πολιτική ηγεσία του ΥΠΕΚΑ και στο Μαξίμου για την αποδοχή τους ή όχι.
Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, ΔΕΠΑ και κυβέρνηση θα επιδιώξουν να έχουν και μία πρώτη αξιολόγηση των όρων της σύμβασης, όπως αυτοί διαμορφώθηκαν κατά την εξάμηνη διαπραγμάτευση από τους μεγαλύτερους καταναλωτές που είναι οι ηλεκτροπαραγωγοί (ΔΕΗ και ανεξάρτητοι), αλλά και από τις μεγάλες βιομηχανίες- αγοραστές ενέργειας.
Ο λόγος είναι ότι οι όροι των συμβάσεων που έχει η ΔΕΠΑ με τους παραγωγούς φυσικού αερίου, μεταφέρονται αυτούσιοι στις συμβάσεις της με τους μεγάλους καταναλωτές. Οι τελευταίοι, όπως είναι γνωστό διαμαρτύρονται για το υψηλό κόστος ενέργειας με το οποίο επιβαρύνεται η εγχώρια παραγωγή, ένα μέρος του οποίου οφείλεται στις συμβάσεις της ΔΕΠΑ με τους παραγωγούς (η τιμή του ρώσικου αερίου στην Ελλάδα είναι 30% υψηλότερη από ότι στην υπόλοιπη Ευρώπη).
Σε κάθε περίπτωση και με βάση τις μέχρι στιγμής πληροφορίες, η τιμή που έχει επιτευχθεί βρίσκεται λίγο κάτω από τα 400 ευρώ τα 1.000 κυβικά μέτρα. Το ποσό προκύπτει από μια φόρμουλα στην οποία λαμβάνονται υπόψη μια σειρά από παράγοντες (ισοτιμίες, τιμές αργού πετρελαίου και προϊόντων του καθώς και τιμές σποτ φυσικού αερίου κ.τλ.).
Παράλληλα, προβλέπεται η επιμήκυνση για ένα χρόνο της αναδρομικής ισχύος της νέας τιμής, έναντι των 6 μηνών που επέμενε η ρωσική πλευρά, θέτοντας ως όριο τον περασμένο Ιούνιο, οπότε έγινε η ανταλλαγή εγγράφων και τυπικά ξεκίνησε η διαδικασία της διαπραγμάτευσης.
Τα αιτήματα των βιομηχάνων
Το Euro2day.gr έχει υπόψη του τις θέσεις της βιομηχανίας σύμφωνα με τις οποίες οι όροι της σύμβασης ΔΕΠΑ – Gazprom, δεν θα πρέπει να απέχουν σημαντικά από τους αντίστοιχους που ισχύουν στις συμβάσεις των Ρώσων με άλλους ευρωπαίους πελάτες τους. Συγκεκριμένα θεωρούν ότι με μέσο όριο τιμής του ρωσικού αερίου στα 370 δολάρια τα 1.000 κυβικά (στη Γερμανία 340 δολάρια λόγω υψηλής κατανάλωσης) και τα στοιχεία που προκύπτουν για τις τιμές που πουλά η Ρωσία στην Ουκρανία, η τιμή για την Ελλάδα θα έπρεπε να βρίσκεται στα ίδια επίπεδα με το μέσο όρο της Ευρώπης και σε καμία περίπτωση να μην ξεπερνά τα 380 δολάρια. Επίσης, θεωρούν ελάχιστο το χρόνο αναδρομικότητας στην ισχύ των νέων τιμών, από τη στιγμή που σε άλλους ευρωπαίους πελάτες της, η Gazprom πρόσφερε πολλαπλάσιο χρόνο με αποτέλεσμα να τους επιστρέψει συνολικά το 2012 και 2013 κοντά στα 4 δισ. δολάρια.
Τέλος οι ίδιοι επισημαίνουν ότι δεν θα είναι σωστό να «στηθεί» επικοινωνιακό παιχνίδι με τα ποσοστά έκπτωσης που επιτεύχθηκαν. Όπως σημειώνουν οι μέσες τιμές διαμορφώνονται ανά τρίμηνο, ενώ υπεισέρχονται παράγοντες όπως η ισοτιμία δολαρίου - ευρώ. Λένε, για παράδειγμα, ότι το τρίτο τρίμηνο του 2013 οι τιμές του αερίου βρισκόταν σε υψηλότερα επίπεδα από ότι το τέταρτο τρίμηνο του έτους.
Άρα καθίσταται κρίσιμο -επικοινωνιακά- στοιχείο το με βάση πιο τρίμηνο θα υπολογιστεί η έκπτωση που προσφέρουν οι Ρώσοι, ή με ποια ισοτιμία δολαρίου προς ευρώ.
Σε κάθε περίπτωση, κυβέρνηση αλλά και βιομηχανία, καλούνται να αποφασίσουν αφού αξιολογήσουν τις επιπτώσεις από την παράταση διατήρησης του σημερινού καθεστώτος για 18-24 μήνες ακόμη αν δεν επιτευχθεί συμφωνία. Τόσο θα διαρκέσει η διαδικασία της διαιτησίας, από την οποία, πάντως, εκτιμάται ότι θα επιτευχθούν όροι καλύτεροι από αυτούς που πρόσφεραν οι Ρώσοι στο πλαίσιο της διαπραγμάτευσης.
Ψηλά στην ατζέντα οι τιμές
Οι εξελίξεις που θα υπάρξουν στο θέμα της τιμής του φυσικού αερίου, εκτιμάται ότι θα έχουν σημαντικές επιπτώσεις σε κλάδους της μεταποίησης με απασχόληση χιλιάδων εργαζομένων, οι οποίοι αυτή τη στιγμή βρίσκονται στα όρια της βιωσιμότητας. Ήδη κάποιες σημαντικές βιομηχανίες λόγω μείωσης της παραγωγής τους και άρα της κατανάλωσης φυσικού αερίου, αντιμετωπίζουν το πρόβλημα να χάσουν το χαρακτηρισμό του «επιλέγοντα πελάτη» και να υποχρεωθούν προμηθεύονται αέριο από τις ΕΠΑ και όχι από τη ΔΕΠΑ, με πολύ υψηλότερη τιμή.
Επίσης στον ορατό ορίζοντα δεν διαφαίνεται προοπτική μείωσης του ειδικού φόρου με τον οποίο επιβαρύνεται το φυσικό αέριο, ενώ μόνιμο είναι το πρόβλημα με τις τιμές ηλεκτρικού και την επικείμενη αύξηση τελών όπως του ΕΤΜΕΑΡ (τέλος ΑΠΕ).
Έτσι μία συμφωνία για το φυσικό αέριο που δεν θα προσφέρει στην ελληνική βιομηχανία τιμές που θα της επιτρέπουν να ανταγωνιστεί τις αντίστοιχες ευρωπαϊκές στις διεθνείς αγορές, θα έχει αρνητικές επιπτώσεις στη συνέχιση της παραγωγικής δραστηριότητας για δεκάδες μεταποιητικές επιχειρήσεις.