Η Ελλάδα υπερκάλυψε τους στόχους εξοικονόμησης ενέργειας που έθεσε η Ε.Ε. σε εφαρμογή του σχεδίου δράσης το οποίο ισχύει για όλα τα κράτη μέλη.
Ωστόσο, η υπερκάλυψη των στόχων ήταν αποτέλεσμα της οικονομικής κρίσης, παρά της εφαρμογής των πολιτικών εξοικονόμησης ενέργειας στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, στις κατοικίες και στις μεταφορές, όπως προβλέπει σχετική οδηγία του 2006.
Τα παραπάνω προκύπτουν από την έκθεση για την Ελλάδα, η οποία, όπως και για τις υπόλοιπες χώρες, καταρτίστηκε στο πλαίσιο του προγράμματος «Energy-Efficiency-Watch». Με αυτό επιδιώκεται να καταγραφεί η πρόοδος κάθε χώρας στον συγκεκριμένο τομέα, η αξιολόγηση των πολιτικών που εφαρμόζονται και οι τομείς όπου πρέπει να δοθεί έμφαση στο μέλλον.
Ειδικότερα, σε ό,τι αφορά την Ελλάδα, η μελέτη διαπιστώνει ότι έναντι ενδιάμεσου στόχου μείωσης της κατανάλωσης κατά 2,8% το 2010 επιτεύχθηκαν ποσοστά ανά τομέα μεταξύ 5,1% και 10,9%. Ωστόσο, όπως τονίζεται σχετικά, η κύρια αιτία της υπερκάλυψης είναι η οικονομική κρίση. «Δεν είναι δυνατόν να διαχωρίσουμε με σαφήνεια τις επιπτώσεις που είχαν στο αποτέλεσμα αυτό η κρίση και η εφαρμογή πολιτικών που προβλέπονται στην κοινοτική οδηγία», τονίζεται χαρακτηριστικά στην έκθεση.
Από την ποιοτική αξιολόγηση των μέτρων, δηλαδή τη λεπτομερή καταγραφή των μέτρων που ελήφθησαν μέχρι στιγμής, αλλά και όσων θα έπρεπε, αλλά δεν έχουν ληφθεί, προκύπτει επίσης υστέρηση στην εφαρμογή θεσμών και μέτρων που θα συνέβαλαν στην εξοικονόμηση ενέργειας, κυρίως στον ιδιωτικό τομέα και στις κατοικίες.
Έτσι, ο μόνος τομέας στον οποίο η αξιολόγηση της Ελλάδας ως προς την εφαρμογή μέτρων υπερβαίνει τον μέσο όρο της Ε.Ε. είναι ο δημόσιος (κτίρια του δημόσιου και ευρύτερου Δ.Τ., όπως κρατικές και δημοτικές υπηρεσίες, σχολεία κ.ά.).
Ήδη έχει προστεθεί η παράμετρος της εξοικονόμησης ενέργειας στις κρατικές προμήθειες, ενώ εφαρμόζονται προγράμματα εξοικονόμησης σε κάθε είδους δημόσια κτίρια.
Σε ό,τι αφορά τα κτίρια, η έκθεση επισημαίνει ότι η Ελλάδα έχει θέσει τα ελάχιστα όρια ενεργειακής απόδοσης, τα οποία συμπληρώνονται από προγράμματα χρηματοδοτικά (εξοικονόμηση κατ΄οίκον) και έκδοσης πιστοποιητικών ενεργειακής απόδοσης. Επίσης, η εγκατάσταση καινοτόμων συστημάτων εξοικονόμησης προβλέπεται μόνο σε εθελοντική βάση, ενώ δεν προβλέπεται η προώθηση προγραμμάτων εκπαίδευσης και εξειδίκευσης επαγγελματιών στα θέματα εξοικονόμησης ενέργειας στα κτίρια.
Τέλος, αυτό που τονίζεται στην έκθεση είναι ότι το πλαίσιο πολιτικής για την εξοικονόμηση που εφαρμόζεται στην Ελλάδα χαρακτηρίζεται από μετριοπάθεια, δεν θέτει φιλόδοξους στόχους και έτσι υπάρχουν μεγάλα περιθώρια εξοικονόμησης, ενώ μεγάλο δυναμικό παραμένει ανεκμετάλλευτο.
Συνιστά δε για το άμεσο μέλλον να δοθεί έμφαση στην προώθηση πολιτικών που αφορούν τη χρήση συσκευών με την παροχή οικονομικών κινήτρων και την εκπαίδευση του προσωπικού που συμμετέχει στο κύκλωμα προμήθειας - εγκατάστασης.
Επίσης, να χαραχτεί συγκεκριμένη στρατηγική και να υπάρξουν ποσοτικοί στόχοι για τα κτίρια του δημόσιου τομέα, ενώ τέλος για τη βιομηχανία να ισχύσουν υποχρεώσεις - δεσμεύσεις ως προς την ενεργειακή διαχείριση, τους ενεργειακούς ελέγχους και να τεθούν συγκεκριμένοι στόχοι στην εξοικονόμηση ενέργειας.